artist statement
Vrijwel mijn hele leven woon ik in hetzelfde huis in Amsterdam, waar ook mijn ouders en grootouders hebben gewoond. De verhalen die zich daar hebben afgespeeld vormen de achtergrond van mijn bestaan. Het huis als stille getuige. Die continuïteit in tijd en plaats geeft mij een sterk gevoel van veiligheid en geborgenheid, van thuis zijn. In mijn fotografie onderzoek ik hoe het verleden doorwerkt in het heden: in plekken, herinneringen en mensen.
De komst van mijn adoptiedochter maakte deze thematiek persoonlijker en urgenter. Ik realiseerde me dat het vanzelfsprekende gevoel van oorsprong en continuïteit dat ik ken, voor haar niet hetzelfde is. Dat besef heeft mijn blik verdiept. Het heeft me scherper doen kijken naar wat thuis zijn betekent wanneer afkomst minder tastbaar is. Het deed me afvragen hoe verbondenheid toch kan ontstaan.
In mijn beelden keer ik vaak terug naar verstilde plekken en tussenruimtes, naar momenten waarop niets spectaculairs gebeurt maar veel voelbaar is. Door de herkenbaarheid los te laten ontstaat ruimte voor verbeelding en ervaring van de kijker. Mijn beelden mogen iets ongrijpbaars hebben, als flarden van herinnering.
Natuurlijk licht, zachte kleuren en zichtbare texturen dragen bij aan de poëtische en intieme sfeer. Ook in het afdrukproces zoek ik naar materialen die het gevoel versterken. Ik werk op papier, hout en met cyanotypes op handgeschept papier. De tastbaarheid van het materiaal, de zichtbare structuur en het gedeeltelijk onvoorspelbare proces sluiten aan bij mijn fascinatie voor tijd, herinnering en verbondenheid. Beeld en drager vormen zo samen een geheel.
Met mijn werk nodig ik de kijker uit om zich open te stellen voor wat niet meteen zichtbaar is. Ik maak beelden waarin ruimte ontstaat voor eigen herinneringen en associaties, waarin vragen over thuis, afkomst en nabijheid niet worden beantwoord maar gedeeld. Zo kan mijn fotografie een plek worden waar persoonlijke en gedeelde ervaringen elkaar raken, en waar kijken een vorm van thuiskomen kan zijn.
Artist Statement
I have lived almost my entire life in the same house in Amsterdam, that was also inhabited by my parents and grandparents. The stories that unfolded there form the backdrop of my existence. The house stands as a silent witness. This continuity in time and place gives me a deep sense of security and belonging — of feeling at home. In my photography, I explore how the past resonates in the present: in places, memories, and people.
The arrival of my adopted daughter made this theme more personal and urgent. I realized that the natural sense of origin and continuity that I know is not the same for her. This awareness sharpened my gaze. It made me look more closely at what home means when one’s origins are less tangible. It led me to ask how connection and belonging can arise nonetheless.
In my images, I often return to quiet spaces and in-between places, to moments where seemingly nothing happens but much is felt. By letting go of recognizable narratives, space opens for the viewer’s imagination and experience. My photographs may carry a sense of elusiveness, like fragments of memory.
In the printing process, I use materials that enhance these feelings. I work on paper, wood, and with cyanotypes on handmade paper. The tactility of the material, its visible structure, and the partially unpredictable process align with my fascination with time, memory, and connection. In this way, image and support together form a whole.
Through my work, I invite viewers to open themselves to what is not immediately visible. I create images that leave space for personal memories and associations, where questions of home, origin, and closeness are not answered but shared. In this way, my photography can become a place where personal and collective experiences meet, and where looking itself can feel like coming home.
